Κωνσταντίνος Ποζιάδης

Η χώρα οδηγείται στη χρεοκοπία και οι υπεύθυνοι πολιτικοί αρχηγοί των δύο κομμάτων εξουσίας με την ανεύθυνη συμπεριφορά τους όχι μόνον δεν βάζουν πλάτη για να σταματήσει η κατρακύλα, αλλά προσφέρουν και νέες αφορμές για λοιδορία και χλευασμό της πατρίδος.

Τα σπίτια μας καίγονται κι εμείς ομφαλοσκοπούμε. Τρέμω στη σκέψη ότι, με τον ανεύθυνο τρόπο που αντιμετωπίζομε τον έσχατο κίνδυνο που απειλεί το λαό και τον τόπο, θα αναγκασθούμε πολύ σύντομα να πούμε το : Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα. Μόνο που στον Άδη δεν υπάρχει μετάνοια!

Είναι κρίμα κι άδικο επειδή, ενώ ο προνοητικός Προμηθέας-ευφυής επινόηση των προγόνων μας- σε κρίσιμες ώρες της πατρίδος εγκαίρως προειδοποιεί, ηγεσία και λαό, για το επερχόμενο κακό, εμείς, αφρόνως ενεργούντες, παραδιδόμαστε στα πάθη μας ακολουθώντας το παράδειγμα του Επιμηθέα-ευφυής επινόηση κι αυτή των προγόνων μας- και οδηγούμαστε, με τις πράξεις και τις παραλείψεις μας, στον αναπόφευκτο όλεθρο.

Τελικά και αν είναι αληθές το :< Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία>, τότε δε χάθηκαν όλα με το φιάσκο της χθεσινής μέρας. Οι αποφάσεις της σημερινής μέρας, της 10ης Νοεμβρίου 2011, μπορεί να ανοίξουν το δρόμο για τη μετάβαση στην εποχή της συνεργασίας, της συναντίληψης και της συνευθύνης, αρετές τις οποίες οφείλομε εφεξής να επιδιώκομε, αν όντως επιθυμούμε να επιβιώσομε μέσα στο αβέβαιο διεθνές περιβάλλον που είμαστε υποχρεωμένοι να πορευτούμε.

Είθε!!!

Κώστας Ποζιάδης, Πειραιάς 10 Νοεμβρίου 2011, ώρα 8.11

  Όλοι όσοι διαθέτουν κοινό νου αντιλαμβάνονται ότι η χώρα μας βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Ενόψει αυτού του έσχατου κινδύνου οι κύριοι Παπανδρέου και Σαμαράς συμφώνησαν, κατ΄αρχήν, στο σχηματισμό μεταβατικής Κυβέρνησης Εθνικής Ανάγκης με στόχο να αποτρέψει τον άμεσο κίνδυνο που απειλεί την πατρίδα, να εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις της χώρας που απορρέουν από τις συμφωνίες μας με τους εταίρους μας, να κυβερνήσει με σύνεση κατά το μεταβατικό διάστημα και να οδηγήσει με ασφάλεια σε πρόωρες εκλογές, σε εύλογο χρόνο, για να μιλήσει ο κυρίαρχος λαός.

Τώρα. Μπορεί < η αρχή να είναι το ήμισυ του παντός>αλλά εκείνοι που κάνουν αυτή την αρχή οφείλουν να είναι προετοιμασμένοι και αποφασισμένοι να προχωρήσουν στα επόμενα αναγκαία βήματα, όσο δύσκολα και επώδυνα κι αν είναι αυτά, είτε είναι πεπεισμένοι για την ορθότητα του όλου εγχειρήματος είτε είναι αναγκασμένοι να υποταχθούν  στο αναπόφευκτον του πράγματος. Συνεπώς, αν τα παραπάνω ισχύουν σε κάθε περίπτωση, πολύ περισσότερο επιβάλλονται, χωρίς όρους και προυποθέσεις, στη δραματική συγκυρία που περνά ο τόπος. Γι΄αυτό και προκαλεί αλγεινή εντύπωση ο τρόπος με τον οποίον, κυρίως οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, αντιμετωπίζουν το όλο εγχείρημα της σωτηρίας της πατρίδος. Μέρες τώρα, όπου βρεθούν κι όπου σταθούν, ως αδέκαστοι και εντελώς< αθώοι> του αίματος της πατρίδος που αιμορραγεί εισαγγελείς κατακεραυνώνουν τον κ. Παπανδρέου για τα λάθη και τις παραλείψεις του ιδίου και της κυβέρνησής του ωσάν να είναι ώρα απόδοσης ευθυνών και όχι ώρα ανάληψης ευθυνών και λήψης δύσκολων και επώδυνων αποφάσεων. Υπόσχονται τελικά να βάλλουν πλάτη για τη σωτηρία της πατρίδος, αλλά χωρίς πολιτικό κόστος. Θέλουν δηλαδή και <την πίτα ακέραια και το σκύλο χορτάτο>. Με τη στάση τους αυτή κινδυνεύουν να χάσουν μοναδική ευκαιρία να φανούν και άξιοι της πατρίδος και ωφελημένοι πολιτικά διότι, αν πετύχει το <αναπόφευκτο>πείραμα της συνεργασίας στην παρούσα δυσκολότατη κατάσταση που περνά η χώρα, θα διαπιστωθεί στην πράξη ότι η συνεργασία είναι δυνατή και, αν στις προσεχείς πρόωρες εθνικές εκλογές πάρουν την εντολή να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας θα υποχρεωθούν εκ των πραγμάτων να στηριχθούν στη συνεργασία και άλλων για να φέρουν σε αίσιο πέρας το εξόχως δύσκολο έργο που θα επωμισθούν.

Όσο για την πλευρά του Πασοκ πλήρωσε ήδη και θα πληρώσει ακόμη μεγαλύτερο πολιτικό κόστος αν δεν κάνει τώρα τις σωστές επιλογές κι αν δεν στηρίξει, χωρίς όρους και προυποθέσεις την κυβέρνηση που ελπίζομε να συγκροτηθεί εντός της ημέρας.

Οι καιροί < Ου μενετοί> για τους πάντες!

Κώστας Ποζιάδης

Πειραιάς 9 Νοεμβρίου 2011, ώρα 16:59΄

Αν η αρχή είναι < το ήμισυ του παντός>τότε, η κατ΄αρχήν συμφωνία της 6ης Νοεμβρίου 2011 μεταξύ του πρωθυπουργού της χώρας και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που πραγματοποιήθηκε μέσα σε συνθήκες ακραίας πόλωσης, υπήρξε όντως ένα ελπιδοφόρο πρώτο βήμα, προκειμένου να μπει φρένο στην αναπόφευκτη πορεία της πατρίδος μας προς τον όλεθρο. Όμως τα δύσκολα είναι μπροστά μας και η ευθύνη όλων μας, να μην αφήσομε την τελευταία ευκαιρία που μας δίδεται να σώσομε τον τόπο μας και να σωθούμε κι εμείς οι ίδιοι, είναι μεγάλη, επιτακτική και μη μεταβιβάσιμη. Οφείλομε εδώ και τώρα όλοι μας, από τον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας μέχρι τον πιο απλό πολίτη, καθένας στο μέτρο των δυνατοτήτων του, να πράξομε το χρέος μας που οι δύσκολες περιστάσεις επιβάλλουν.

Και επειδή κανένας δεν μπορεί να μας σώσει ενάντια στη θέλησή μας, πρέπει να το βάλομε καλά στο μυαλό μας πως εδώ που, απερίσκεπτα, αφήσαμε να φτάσουν τα πράγματα δεν ύπάρχει πια καλή και εύκολη λύση, αλλά μία και μόνη και είναι < η μη χειρότερη>. Επομένως, πρώτο μέλημα  όλων των παραγόντων των δύο μεγάλων κομμάτων θα πρέπει να είναι τα επόμενα αναγκαία βήματα, προκειμένου να ολοκληρωθεί  η αναληφθείσα από τους δύο αρχηγούς πρωτοβουλία συνεννόησης με σκοπό τη συγκρότηση και στήριξη της καλύτερης δυνατής Κυβέρνησης, την οποία χρειάζεται ο τόπος τούτη την ώρα της έσχατης ανάγκης. Ασφαλώς και θα υπάρξει πολιτικό κόστος και για τις δύο πλευρές. Η κυβέρνηση το πλήρωσε ήδη ακριβά και- δυστυχώς- το πληρώνει ακριβά και ο τόπος- διότι, ενώ είχε την υποχρέωση να συγκροτήσει κυβέρνηση < Εθνικής Ανάγκης> τον Οκτώβριο του 2009, όπως εγκαίρως και με αδιάσειστα επιχειρήματα, πλην ματαίως, υπέδειξε ο Μίμης Ανδρουλάκης, είχε την απρονοησία να αναλάβει  μόνη της να σηκώσει το ασήκωτο φορτίο της σωτηρίας της πατρίδος, ένα φορτίο για τη δημιουργία του οποίου φέρομε όλοι οι Έλληνες διαχρονικά ευθύνη, άλλος μεγαλύτερη και άλλος μικρότερη και οπωσδήποτε κανένας μας δεν είναι αθώος. Η αξιωματική αντιπολίτευση με τη σειρά της υποχρεούται να πληρώσει το μερίδιο που της αναλογεί διότι εδώ και δύο χρόνια επιρρίπτει όλη την ευθύνη στην κυβέρνηση, χωρίς να αναγνωρίζει τα δικά της λάθη  και να παραδέχεται τη δική της ευθύνη, υποσχόμενη μάλιστα να σώσει την κινδυνεύουσα πατρίδα μόνη της, με ισχυρή εντολή από το λαό. Δυστυχώς το λάθος και το πάθημα του πρωθυπουργού δεν έγινε χρήσιμο μάθημα στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Από τα παραπάνω συνάγεται αβίαστα ότι και οι δύο< έπαιξαν εν ου παικτοίς> και γι΄αυτό φτάσαμε στο χείλος της αβύσσου. Ευτυχώς, έστω και στο παρά 1΄, ήρθαν στα συγκαλά τους και πάτησαν φρένο με την κατ΄α ρχήν συμφωνία τους. Όμως για να σωθεί η πατρίδα απαραίτητος όρος είναι η ειλικρινής και χωρίς παραταξιακές σκοπιμότητες συνεργασία σε όλα τα μέτωπα, προκειμένου να υπάρξουν καλές πιθανότητες να επιτύχει στο δύσκολο έργο της η υπο συγκρότηση κυβέρνηση Εθνικής Ανάγκης. Αυτή η εθνική επιτυχία θα αποτελέσει ασφαλώς ισχυρό κίνητρο για την ανάγκη και την υποχρέωση για συνεργασία και συναπόφαση, όταν οι περιστάσεις το απαιτούν. Και αυτό το κίνητρο το χρειάζεται πολύ περισσότερο ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης μια και ευελπιστεί και πιθανολογείται ότι θα είναι ο επόμενος, μετα τις προσεχείς βουλευτικές εκλογές, πρωθυπουργός της χώρας.

    Κλείνω με την ολόθερμη ευχή μου όπως < ο παθός> του κ. Παπανδρέου να γίνει < ο μαθός> για τον κ. Σαμαρά! ΚΙι αυτό για το καλό της πaτρίδος και όλων των Ελλήνων.

Πειραιάς 7 Νοεμβρίου 201

Κώστας Ποζιάδης  τηλ. 210 4116409    poziadis.com   pozis@otenet.gr

 Πριν από τις εθνικές εκλογές του 2009, ο δαιμόνιος Μίμης Ανδρουλάκης, δίκην Προμηθέως, είχε προτείνει στον υποψήφιο τότε και σχεδόν βέβαιο μέλλοντα πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου να συγκροτήσει Κυβένηση ” Έκτακτης Εθνικής Ανάγκης”, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει με επιτυχία τα τεράστια προβλήματα της χώρας. Αν ο κ. Πρωθυπουργός έκανε πράξη την παραπάνω σωτήρια πρόταση, σήμερα, με καλές πιθανότητες, τα πράγματα της πατρίδος θα βρίσκονταν σε επιταχυνόμενη πορεία εξόδου από την κρίση. Επειδή όμως αυτή η πολύ καλή λύση χάθηκε ανεπιστρεπτί και βρισκόμαστε ήδη στο παρά 1΄του χρόνου που μας απομένει για την τελική μας απόφαση, που δεν θα είναι πια μια καλή λύση, αλλά ” η μη χειρότερη” από τις λύσεις που έχομε μπροστά μας, οι ευθύνες όλων μας, πολιτικής ηγεσίας και λαού, είναι  μεγάλες όσο ποτέ. Συνεπώς, ή επιλέγομε,  αναλαμβάνοντας πλήρως και ενσυνειδήτως τις ευθύνες που αναλογούν στον καθένα μας, το ” μη χείρον”, ή, ανοηταίνοντας, παραδιδόμαστε στα χειρότερα των χειροτέρων όπου και θα καταλήξομε μοιραία.

Οι λύσεις που υπάρχουν στο τραπέζι

1. Το δημοψήφισμα που προτείνεται από την κυβέρνηση.

2. Η συγκρότηση Κυβέρνησης Έκτακτης Ανάγκης, με μικρό σχετικά βίο, και μετά πρόωρες εκλογές, που προτείνεται από ορισμένες πλευρές και από αρκετούς κυβερνητικούς βουλευτές και

3. Κάλπες τώρα.

Και τώρα η αδυσώπητη ερώτηση που απαιτεί υπεύθυνη και πλήρως αιτιολογημένη απάντηση: Ποια από τις παραπάνω προτεινόμενες λύσεις είναι ” η μη χειρότερη”;

Προκαταβολικά δηλώνομε, ότι την κύρια ευθύνη, για να βρούμε διέξοδο στα αδιέξοδά μας την έχει η κυβένηση. Για την ιστορία του πράγματος πρέπει να σημειώσομε ότι ήταν μεγάλο το λάθος της να επιλέξει να διαχειριστεί μόνη της τη μεγαλύτερη κρίση με την οποίαν είναι αντιμέτωπη η χώρα εδώ και σαράντα περίπου χρόνια και για την οποίαν κρίση συνυπεύθυνες υπήρξαν όλες οι πριν από την ιδία κυβέρνήσεις, της ιδίας συμπεριλαμβανομένης. Με τον τρόπο όμως αυτό φορτώθηκε η ίδία και φόρτωσε και  στην κοινοβουλευτική της ομάδα φορτίο για το οποίο ήσαν συνυπεύθυνοι και πολλοί άλλοι από τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου, του ιδίου του λαού μη εξαιρουμένου. Τα παραπάνω μας υποχρεώνουν να παραδεχθούμεότι, α) κανένας μας, πολιτική ηγεσία και λαός, δεν είμαστε αθώοι του αίματος της πατρίδος που αιμορραγεί και β) η κυβερνητική πλειοψηφία δεν μπορεί μόνη της και έχοντας όλους τους άλλους απέναντι να σώσει την κινδυνεύουσα πατρίδα.

Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε το προταθέν δημοψήφισμα δεν πληροί τους όρους της ” μη χειρότερης λύσης” που αναζητούμε και επομένως η πρόταση πρέπει να αποσυρθεί. Στην περίπτωση αυτή το αίτημα του πρωθυπουργού να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης είναι άνευ νοήματος. Η εμμονή σ΄αυτή τη διαδικασία μόνο κινδύνους για τη συνοχή της κοινοβουλευτικής πλεοψηφίας θα μπορούσε να επιφέρει και να ανοίξει τον Ασκό του Αιόλου με καταστροφικές συνέπειες για το λαό και τον τόπο.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Επειδή το πρόσταγμα που μας έρχεται από τα βάθη της ιστορίας μας,”ο τρώσας και ιάσεται” ταιριάζει απόλυτα στην περίπτωσή σας, μην αφήσετε τη μοναδική ευκαιρία, να φανείτε άξιος της πατρίδος, να σας προσπεράσει. Από αύριο το βράδυ, που θα εμφανισθείτε στη βουλή των Ελλήνων, αναλάβετε την από πολλούς προτεινόμενη πρωτοβουλία σχηματισμού Κυβέρνησης Έκτακτης Ανάγκης, ώστε να ξεχωρίσει επί τέλους η ” ήρα απ΄το στάρι”. Να βγουν δηλαδή στο φως της μέρας ποιοι πραγματικά είναι έτοιμοι να στρατευθούν στον τιτάνιο αγώνα για τη σωτηρία της πατρίδος και ποιοι, σαν τα κοράκια, καιροφυλακτούν να σκυλεύσουν το πτώμα της πατρίδος,την οποίαν βεβαίως υπεραγαπούν μόνο με τα λόγια.

Δυστυχώς είναι λίγοι οι εχέφρονες στη χώρα που πιστεύουν πως μια τέτοια πρωτοβουλία θα ευωδοθεί μέσα σ΄ενα εθνικό περιβάλλον όπου δίκαιο είναι το ατομικό  και μόνο συμφέρον και το κύριο αίτημα : Να φύγει η ΤΡΟΙΚΑ. Και μετά; Για μετά έχει ο θεός! Ο κυρίαρχος λαός θα βρεί τις λύσεις!

Αν, τελικά, αποτύχει η πρωτοβουλία σας κ. Πρωθυπουργέ, τότε και μόνον τότε η λύση των πρόωρων εκλογών, χωρίς να είναι ” η μη χειρότερη”, θα καταστεί αναγκαία και όπως μάθαμε από τους αρχαίους προγόνους μας, ” Ανάγκη και θεοί πείθονται”.

Αλλά τότε όλη την  ευθύνη θα την επωμισθούν όλοι εκείνοι που προκρίνουν τη λύση των πρόωρων εκλογών. Ας ελπίσομε ότι έχουν σχέδιο για την επόμενη μέρα. Διαφερετικά, αν οδηγήσουν τη χώρα σε περιπέτειες με τραγικές συνέπειες για το λαό και τον τόπο, τότε το  “Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα” θα ισοδυναμεί με πράξη εσχάτης προδοσίας.

Μακάρι να γνωρίζουν τι κάνουν!

Κώστας Ποζιάδης, συνταξιούχος δάσκαλος,τηλ.2104116409  poziadis.com

Πειραιάς 2 Νοεμβρίου 2011