Κωνσταντίνος Ποζιάδης

 

Αγαπητέ κ. Ανδρουλάκη,

Δέξου πρώτα τις ολόθερμες ευχαριστίες μου για την ακουστική, διανοητική και ηθική απόλαυση που, παρακινούμενος από τα εύστοχα κεντρίσματα του κ. Παπαπαναγιώτου, μας χάρισες την Παρασκευή 16/11/07 με το χειμαρρώδη και χυμώδη λόγο σου. Στις αναλύσεις που κάνεις χρησιμοποιείς πάντοτε πολλαπλά κριτήρια γιαυτό και οι τελικές σου προτάσεις, για να κατανοηθούν από τους ακροατές σου, απαιτούν από τους τελευταίους να διαθέτουν ανοιχτό μυαλό και ζωηρή διάθεση να γνωρίσουν καινούρια πράγματα και να είναι έτοιμοι να αλλάξουν, αν τούτο κριθεί αναγκαίο. Αλήθεια, είσαι τέσσερα χρόνια μαζί τους. Σχημάτισες την εδραία πεποίθηση ότι όλοι αυτοί που στήριξαν τον κ. ΠΑΠΝΔΡΕΟΥ και πρώτος και καλύτερος ο ίδιος είναι έτοιμοι και διατεθειμένοι να αλλάξουν τον εαυτό τους και τα πράγματα γύρω τους, όταν δεν αντέχουν να ακούσουν ούτε τα αυτονόητα; Τι είπε ο κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ και πολλοί ζήτησαν την κεφαλή του επί πίνακι; Το αυτονόητο: Πριν μιλήσουμε για την εισαγωγή του Γερμανικού εκλογικού συστήματος πρέπει πρώτα να εξασφαλισθούν ορισμένες βασικές πρϋποθέσεις. Τόσο απλά και τόσο λογικά! Για τους φωστήρες του ΠΑΣΟΚ όμως ο κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ πρέπει στο εξής να είναι “ωσεί παρών”. Διαφορετικά: Πρόεδρε, πάρε το φραγγέλιο! Κοίτα τι έκανε ο κ.ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ με το ΣΟΥΦΛΙΑ και πράξε το ίδιο!  Τάδε έφη ο ”δημοκρατικός” σχολιαστής του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA κ. Κακαουνάκης. Μόνο που λησμόνησε να μας πει ότι τελικά ο “σκληρός” κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ αναγκάστηκε να τον δεχθεί πίσω με το: Καλωσόρισες στο σπίτι σου, Γιώργο. Και βέβαια δεν κολακεύει τον κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ  η ιστορία ΣΟΥΦΛΙΑ σε δύο πράξεις. Να ζείτε να τον χαίρεσθε τον κ. σχολιαστή!

 Σου θυμίζω ότι εσύ ο ίδιος δήλωσες, ευθαρσώς, ότι έχεις πολύ περισσότερες αντιρρήσεις για το Γερμανικό μοντέλο. Πράγμα που σημαίνει πως δεν έγινε εξονυχιστική συζητηση στα όργανα του κόμματος για ένα τόσο σοβαρό θέμα. Και το ερώτημα: Ποιος πράγματι υπονομεύει τον πρόεδρο και ποιος προετοιμάζει την επόμενη ήττα αφήνεται να το κρίνουν όσοι έχουν νουν και γνώση. ( Αυτή τη στιγμή άκουσα ότι ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ όρισε επιτροπή που θα μελετήσει σε βάθος το θέμα του εκλογικού νόμου. Δηλαδή πλήρης δικαίωση ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ και δική μου δικαίωση που τον υπερασπίστηκα).

     Σε κάποιο σημείο του λόγου σου σημείωσες πως το ΠΑΣΟΚ σήμερα ζει μια ΤΡΑΓΩΔΙΑ. Στην ΤΡΑΓΩΔΙΑ όμως, όπως πολύ καλά γνωρίζεις, τότε μόνον επέρχεται η ΚΑΘΑΡΣΙΣ όταν ο διαπράξας την ΥΒΡΙΝ πληρώσει το βαρύτατο τίμημα που του έχουν επιμετρήσει οι γραπτοί και οι άγραφοι ηθικοί κανόνες που πρέπει να αποτελούν τα ακλόνητα  θεμέλια μιας ευνομούμενης πολιτείας.

Και, δυστυχώς, στην περίπτωση του κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ όχι μόνον δεν πληρώθηκε το τίμημα για την ΥΒΡΙΝ που διαπράχθηκε το 2004,- λέγε με αντιδημοκρατική ανάληψη της προεδρίας- αλλά προστέθηκε νέα ΥΒΡΙΣ στην πρώτη, αφού ο κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, το βράδυ της βαριάς ήττας ζήτησε επαναβεβαίωση της “ένοχης” εντολής- δηλαδή να είναι και πάλι μοναδικός υποψήφιος- και όχι μια καινούρια, αυτή τη φορά, εντολή που θα ήταν το αποτέλεσμα δημοκρατικών διαδικασίών με περισσότερους του ενός υποψηφίους. Επιπλέον, αντί η ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ να χαιρετισθεί ως πράξη επιβεβλημένη, γιατί συντελούσε στην αποκατάσταση της τρωθείσας αξιοπιστίας των δημοκρατικών διαδικασιών, χαρακτηρίστηκε από τον κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ως απόπειρα υφαρπαγής της προεδρίας. Δηλαδή ήρθαν τα πάνω κάτω. Αυτός που έλαβε δια ”δακτυλιδίου” την προεδρία- Κακώς, κάκιστα- θεωρεί τον εαυτό του μοναδικό δικαιούχο στο διηνεκές. Όποιος τολμήσει να διεκδικήσει την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, βάσει του κανονισμού λειτουργίας του κόμματος, εφεξής θα χαρακτηρίζεται υποψήφιος άρπαγας!

Και μια τελευταία παρατήρηση: ΟΙ “ΚΑΘΑΡΟΙ” και οι “ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ” είνα οι πλέον ακατάλληλοι να κατανοήσουν τις απαιτήσεις και τις ανάγκες της Νέας Εποχής που τρέχει με ταχύτητες φωτός.

Σε προήγούμενο σχόλιό μου είχα σημειώσει πως δεν θα υπάρξουν αποχώρήσεις στελεχών- Γνωρίζουν καλά το προσωπικό τους συμφέρον!-. Διαγραφές θα γίνουν. Άλλωστε έχουν προαναγγελθεί ως “δίκαιες”. Όμως τοπραγματικό  ΠΡΟΒΛΗΜΑ του ΠΑΣΟΚ δεν είναι οι διαγραφές, αλλά το πώς θα επαναπατρισθούν οι απλοί και αγνοί ψηφοφόροι που το εγκατέλειψαν το 2004 και το 2007 και πώς δεν θα κατεβούν από το “τρένο” όσοι δεν είναι διατεθειμένοι να συνεχίσουν να στηρίζουν εκείνους που περιφρονούν θεμελιώδεις κανόνες της δημοκρατικής λειτουργίας των κομμάτων και της κοινής λογικής.

Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε οι οιωνοί για το νέο ξεκίνημα δεν είναι καλοί. Μακάρι να έχω άδικο. Μακάρι ό,τι γράφω να είναι υπερβολές ενός αιθεροβάμονα που πιθανόν να  βρίσκεται σε λάθος “τρένο”. Τέλος, μακάρι να μη σε δω να παραιτείσαι από βουλευτής, γιατί θα είναι αυτό απόδειξη ότι όλοι σας κάνατε ένα τεράστιο λάθος. Και πίστεψέ με αυτό είναι το τελευταίο που θα ευχόμουνα. 

Ως “άπιστος” θεώρησα χρέος μου να καταθέσω τη μαρτυρία μου. Άλλωστε, μία από τις πολύ εύστοχες προτροπές σου προς τον πρόεδρο είναι: Να ακούς τους “άπιστους” και όχι τους “πιστούς”,

 Με όλη μου την εκτίμηση

Κώστας Ποζιάδης   www.poziadis.com          pozis@otenet.gr

Μια σύντομη απάντηση στο φίλο τον periergo

Αγαπητέ μου άγνωστε φίλε,

Πρώτα επιθυμώ να σε ευχαριστήσω για τη μεγάλη τιμή που μου έκανες με το να ασχοληθείς μαζί μου και να κρίνεις και να επικρίνεις τα σχόλιά μου. Η διάγνωσή σου είναι ότι με τα σχόλιά μου εκτονώνω την πίκρα μου γιατί δεν νίκησε στις εσωκομματικές εκλογές ο υποψήφιος που υποστήριξα. Αν διάβαζες όλα τα κείμενά μου θα διαπίστωνες τα εξής: 1. Υπερασπίζομαι αρχές και αξίες και είμαι ενατίον εκείνου ή εκείνων που τις παραβιάζουν, όποιοι κιαν είναι και όπως κι αν λέγονται. 2. Στα κείμενα που δημοσίευσα στο ιστολόγιο του κ. Βενιζέλου, σημειώνω με κατηγορηματικό τρόπο τα λάθη του και συγχρόνως τον υπερασπίζομαι όπου θεωρώ ότι οι επικριτές του έχουν άδικο. 3. Το πόσοι θα με προσέξουν είναι κάτι που δεν εξαρτάται από μένα γιαυτό και δεν το σχολιάζω. Και 4. Με αδικείτε λέγοντας πως τα βάζω με τον αγαπητό μου Μίμη. Ο Μίμης Ανδρουλάκης είναι για μένα, τον ταπεινό και ασήμαντο, ό,τι καλύτερο έχει το ΠΑΣΟΚ και ο χώρος της ευρύτερης Αριστεράς. Όμως, ως “άπιστος”, αμφισβητώ ότι το κομματικό ΠΑΣΟΚ και η άλλη Αριστερά κατανοούν και είναι έτοιμοι και διατεθειμένοι να υιοθετήσουν  και να κάνουν πράξη όσα με γνώση και σύστημα προτείνει.

Περιμένοντας τον αντίλογό σας

διατελώ με τιμή

Κώστας Ποζιάδης   www.poziadis.com     pozis@otenet.gr

Υ.Γ. Αν διαθέτετε λίγο ελεύθερο χρόνο μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στην ιστοσελίδα μου. Και κατόπιν η καλόπιστη κριτική σας καλοδεχούμενη.

Ο ίδιος 

 

Ο κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, υιοθετώντας πλήρως την προεκλογική επιχειρηματολογία του κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ του 2004, κατάγγειλε- και μετά την εσωκομματική επαναβεβαίωση της εντολής- το ΠΑΣΟΚ των πελατειακών σχέσεων, του κυβερνητισμού και της καθεστωτικής νοοτροπίας του κ. ΣΗΜΙΤΗ, του οποίου, ως γνωστόν, υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής στο συνέδριο του 1996 και στη συνέχεια κορυφαίο κομματικό στέλεχος και επίλεκτο μέλος των κυβερνήσεών του. Και, άρα, συμμέτοχος και συνένοχος σε όλες τις καταγγελλόμενες “αθλιότητες” που, με επικεφαλής τον κ. ΣΗΜΙΤΗ, “διέπραξαν” τα πρωτοκλασάτα στελέχη, σε αγαστή συνεργασία με τα μικρά και μεσαία, της πασοκικής κομματοκρατίας που,εντελώς “συμπτωματικά” , είναι τα ίδια που του χάρισαν την νίκη.

Αν τώρα δεχθούμε ότι όλα όσα καταγγέλλει σήμερα- με καθυστέρηση τριών και πλέον ετών- είναι αληθή, τότε το εγχείρημά του να καθαρίσει την “κοπρο του Αυγεία” είναι υπόθεση χαμένη από χέρι, δεδομένου ότι οι περισσότεροι εκ των “δραστών” των καταγγελλομένων “αθλιοτήτων” στήριξαν την επανεκλογή του. Και δεν υπάρχει ούτε ένας υποψιασμένος πολίτης που να πιστεύει πως όλα τα παραπάνω στελέχη θα δεχτούν τον πολιτικό τους αυτοχειριασμό χωρίς αντίσταση.

Θα το πω και πάλι. Αν όντως είναι αληθή όσα, ελαφρά τη καρδία, καταγγέλλετε σήμερα κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ - αλήθεια, πότε αντιληφθήκατε την “κατρακύλα” του κόμματός σας- τότε οφείλατε και θα μπορούσατε ίσως να ανασυγκροτήσετε το ΠΑΣΟΚ έχοντας λάβει, το 2004, καθαρή και χωρίς την οποιαδήποτε ανεπιθύμητη δουλεία εντολή, από ένα εκατομμύριο οπαδών και φίλων με την προτροπή: “ΓΙΩΡΓΟ, άλλαξέ τα όλα”. ( Μεταξύ μας, ήταν όντως ένα εκατομμύριο ή ξεγελάσαμε εαυτούς και αλλήλους!). Εσείς όμως, χωρίς στόχο και χωρίς πυξίδα, σπαταλήσατε ασώτως το πολύτιμο κεφάλαιο της λαϊκής εντολής και οδηγήσατε την παράταξη σε ταπεινωτική ήτττα και αυτό το “επίτευγμα” το πετύχατε απέναντι στη χειρότερη κυβέρνηση της χώρας! ( Συ είπας).

Και αντιί να παραδεχθείτε την παταγώδη αποτυχία σας και να πληρώσετε το κόστος, εσείς, ως άλλος ΑΔΑΜ, μεταθέσατε τις ευθύνες για την ήττα  στους “υπονομευτές”, στο εσωτερικό της παράταξης, και στα εκδοτικά και οικονομικά συμφέροντα που δήθεν σας πολέμησαν, από έξω.

Δηλώνατε σε κάθε ευκαιρία:-”΄Εκανα την αυτκριτική μου”. Και το ίδιο παιδαριώδες τροπάριο επαναλάμβαναν εν χορώ οι “ορθόδοξοι” συνεργάτες σας: - “Ο πρόεδρος έκανε την αυτκριτική του. Τι άλλο θελετε επι τέλους”!

Με συγχωρείτε κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πρώτη φορά ακούω πως μπορεί να υπάρξει ειλικρινής και έντιμη αυτοκριτική χωρίς ο ένοχος να πληρώσει το παραμικρό κόστος! Έ, λοιπόν ακούστε το από έναν ταπεινό συνταξιούχο δάσκαλο: - Έντιμη αυτοκριτική σημαίνει κόστος, γιατί μαθαίνει πραγματικά μόνον όποιος πληρώνει το βαρύ τίμημα του χρέους του. Θα έλεγα μάλιστα πως όσο μεγαλύτερη είναι η πληρωμή τόσο πιο ωφέλιμο γίνεται το μάθημα.

Και για να τελειώνω. Το 2004 σας παραδόθηκε η προεδρία του κόμματος κατά τρόπο που δεν περιποιεί τιμή σε κανέναν. Και, δυστυχώς, η διαπραχθείσα ηθική και πολιτική ΥΒΡΙΣ δεν ωφέλησε ούτε εσάς ούτε το λαό του ΠΑΣΟΚ. Το 2007 είχατε την ευκαιρία να απαλλάξετε τον εαυτό σας και το κόμμα από το βάρος της ευθύνης που επιφορτισθήκατε, με την ελεύθερη βούλησή σας,εξορκίζοντας την παλαιά ΥΒΡΙ και χαρίζοντας την πολυπόθητη ΚΑΘΑΡΣΙ στην τραγωδία που κατέτρωγε τις σάρκες της παράταξης.  Δεν πληρώσατε το τίμημα και ξεκινάτε τη νέα σας ευκαιρία με κακούς οιωνούς. 

Ύστερα από τα παραπάνω υπάρχει ελπίδα για μια νικηφόρα πορεία του ΠΑΣΟΚ; Πολυ φοβάμαι πως όχι. Επειδή στην ιστορία του ΠΑΣΟΚ από το 2004 και μετά η ΥΒΡΙΣ δεν είναι στιγμιαίο , αλλά διαρκές έγκλημα!

Κώστας Ποζιάδης, συνταξιούχος δάσκαλος

www.poziadis.com                 pozis@otenet.gr      

  

( Παράκληση να τεθεί υπόψη του κ. Γ. Κύρτσου)

Αγαπητέ κ. Κύρτσο,

Στις Στις 12/11/07 έστειλα μήνυμα στην κ. Κάτια Μακρή- δεν γνωρίζω αν το έλαβε- όπου ξεκινούσα ως εξής:

Επιτρέψτε μου πρώτα να σας ευχαριστήσω θερμά, επειδή ολόκληρη την περασμένη περίοδο και μέχρι τις 16 του Σεπτέμβρη, 12 με 1.30 είχα την ευκαιρία να παρακολουθώ μια ραδιοφωνική εκπομπή που συνδύαζε πολύ έξυπνα “το τερπνόν μετά του ωφελίμου”. Το πλούσιο γέλιο, του κ.Κύρτσου καθώς και το δικό σας, άφηνε ευχάριστη αίσθηση που συνέχιζε να αρωματίζει την ατμόσφαιρα αρκετή ώρα μετά το τέλος της εκπομπής. Κατά την ταπεινή μου γνώμη είστε ίσως το καλύτερο δίδυμο του ραδιοφώνου στο είδος σας…

Και ξαφνικά, μετά τις16 του ‘μαύρου‘ Σεπτέμβρη, ήρθαν τα πάνω κάτω. Δίκαια και εύστοχα σχόλια για το ΠΑΣΟΚ ακούω πια μόνον από τον κ.Κύρτσο κι όχι από σας….

Κ. Κύρτσο,

Διαβάζω κάθε πρωί την εφημερίδα σας και οφείλω να ομολογήσω πως βρίσκω τις απόψεις σας πολύ ενδιαφέρουσες. Υπάρχουν, φυσικά, και ζητήματα όπου η διαφωνία μας είναι αγεφύρωτη. Για παράδειγμα το θέμα της ένταξης της Τουρκίας στην Ε. Ε.  Αλλά γιαυτό το ζήτημα ίσως μια άλλη φορά.

Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μια γενική παρατήρηση: Όσοι έχουν την αφετηρία τους είτε στην Αριστερά, όπως εσείς, είτε στη θρησκεύουσα Δεξιά, όπως η ταπεινότητά μου, και κατάφεραν να απεγκλωβισθούν από τις ασφυκτικές ιδεολογίες και τα αλάθητα πάσης μορφής, έχουμε ένα κοινό χαρακτηριστικό γνώρισμα. - Δεν δεχόμστε να καθορίζουν τη ζωή και τις σκέψεις μας δόγματα πάσης μορφής και προέλευσης. Ακούμε με προσοχή την άλλη άποψη και υπερασπιζόμαστε τις ιδέες και τις απόψεις μας με λογικά επιχειρήματα και με στοιχεία που δεν αμφισβητούνται. Ασφαλώς και δεν έχουμε πάντα δίκιο γιαυτό και είμαστε πρόθυμοι να αλλάξουμε θέση αν ο συνομιλητής μας, χρησιμοποιώντας την κοινή λογική και στοιχεία που εμείς αγνοούμε, ανατρέψει τα επιχειρήματα και τα στοιχεία μας.

Τις τελευταίες 15 ημέρες ασχολήθηκα, με έντονους ρυθμούς, με την πασοκική τραγωδία. Πίστευα- μάταια όπως αποδείχτηκε- πως το ΠΑΣΟΚ της κοινωνίας θα άνοιγε το δρόμο για τη λυτρωτική “κάθαρση”, αλλά η κομματοκρατία σε συνδυασμό με τη λαθεμένη στρατηγική του κ. Βενιζέλου θα οδηγήσουν, δυστυχώς, την παράταξη σε νέα, ακόμη πιο οδυνηρή ήττα. Η πύρρειος νίκη και τα λάθη του κ. Βενιζέλου είναι το αντικείμενο της ανάλυσης που ακολουθεί. Βέβαια δεν είμαι το όνομα που θα πρόσθετε κύρος στην έγκριτη εφημερίδα σας, κάπου κάπου όμως είναι καλό για τη δημοκρατία μας να ακούγεται και η φωνή των ταπεινών και των αθώων του “αίματος” από τα λάθη ,τις παραλείψεις και τις πελατειακές σχέσεις όλων των μικρών και μεσαίων και πρωτοκλασάτων στελεχών του κινήματος που, μαζί με τους συγγενείς και φίλους τους,έδωσαν τη νίκη στον κ. Παπανδρέου.

Πράξτε ό,τι θεωρήσετε πρέπον.

Με όλη μου την εκτίμηση

Κώστας Ποζιάδης

 

 

 

 

ΤΟ “ΚΑΘΑΡΟ” ΠΑΣΟΚ ΤΗς ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΊΑς κέρδισε πύρρειο νίκη

 Όλοι στο ΠΑΣΟΚ μιλούν για νίκη της συμμετοχικής δημοκρατίας,

επειδή ψήφισαν 830.000 μέλη, οπαδοί και φίλοι που, τελικάήταν245.000. Αν αναλύσουμε προσεκτικά τους αριθμούς θα διαπιστώσουμε τα εξής: 1ον. Η μέγιστη πλειοψηφία των μελών του “καθαρού” ΠΑΣΟΚ, σε ποσοστό 70%-30%, τάχθηκαν με το μέρος του προέδρου. Υπολογίζοντας τα μέλη σε 200.000-ο πιο  συντηρητικός υπολογισμός- και προσθέτοντας τουλάχιστον δύο άτομα από το στενό οικογενειακό περιβάλλον του κάθε κομματικού μέλους,  φτάνομε αβίαστα στις 600.000. Συνεπώς, μόνο το ένα πέμπτο περίπου του συνόλου των ψηφισάντων, που αποτελούν μικρό μόνον τμήμα του πραγματικού ΠΑΣΟΚ της κοινωνίας, προσήλθε στις κάλπες. Από την παραπάνω ανάλυση καταφαίνεται, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι η σιωπηλή πλειοψηφία που χάρισε τις  αλλεπάλληλες νίκες στο ΠΑΣΟΚ τα προηγούμενα χρόνια, δεν ανέλαβε τις ευθύνες που της αναλογούσαν, αφήνονοντας τους κομματικούς να παίξουν το παιχνίδι τους κατά τα προσωπικά τους συμφέροντα και μόνον. Και είναι κρίμα, γιατί, για πρώτη φορά δόθηκε στην κοινωνική βάση του ΠΑΣΟΚ η χρυσή ευκαιρία  να καθορίσει τη μελλοντική πορεία της παράταξης και του τόπου γενικότερα και δεν μπόρεσε να την αρπάξει από τα μαλλιά.

Αν έτσι έχουν τα πράγματα τότε το ΠΑΣΟΚ των μηχανισμών,των πελατειακών σχέσεων, της καθεστωτικής νοοτροπίας και του ευτελισμού της δημόσιας ζωής που τόσο ξεδιάντρωπα κατήγγειλε ο κ. Παπανδρέου- Αλήθεια, όλα αυτά τα φοβερά πράγματα μήπως τα διέπραξαν οι αγνοί και αθώοι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ της κοινωνίας;- δεν μπορεί να αναγεννηθεί διότι, οι άφρονες, απαξίωσαν και ό,τι καλό συνδημιούργησαν όλοι μαζί τα περασμένα χρόνια.  

Μιλώντας για “καθαρό” ΠΑΣΟΚ ασφαλώς εννοούν το ΠΑΣΟΚ που τους χάρισε την εσωκομματική νίκη. Αυτό το ΠΑΣΟΚ όμως νικήθηκε κατά κράτος από μια όντως κακή κυβέρνηση. Και βέβαια αυτό το ΠΑΣΟΚ που, καταγγέλλοντας τον εαυτό του και συγχρόνως υποσχόμενο την αναγέννησή του δεν ξεγελά κανέναν από εκείνους που το εγκατέλειψαν και δεν αφήνει άλλα  περιθώρια ανοχής σε πολλούς από εκείνους που, με μισή καρδιά, το ψήφισαν στις 16 του περασμένου Σεπτέμβρη.

Και τώρα λίγα λόγια για τις ευθύνες του κ. Βενιζέλου.

Ο κ. Βενιζέλος έχει προσόντα και ικανότητες που είναι κάρφος στα μάτια των ατάλαντων και των μέτριων. Έτσι, τα πλεονεκτήματά του αυτά κατέληξαν να είναι ένα από τα αδύνατα σημεία του, σε έναν κομματικό μηχανισμό που μόνον το προσωπικό συμφέρον έχει σημασία. Όσο πιο ανίκανος είσαι τόσο υψηλότερο πόστο σουν αναθέτουν.

Όμως το βασικό λάθος του κ. Βενιζέλου ήταν το ότι ασχολήθηκε πολύ με τον κ. Παπανδρέου και τους συν αυτώ.

Η κίνησή του στο Ζάππειο,που τόσο άδικα επικρίθηκε,την ίδια στιγμή που παραβλέπουν οι επικριτές του το γεγονός -εκ του πονηρού ορμώμενοι- ότι στις δηλώσεις του,το βράδυ της βαριάς ήττας, ο κ. Παπανδρέου, ανακοινώνοντας ότι θα ζητήσει ΕΠΑΝΑΒΕΒΑΙΩΣΗ της εντολής, δεν συμπλήρωσε-πονηρά σκεπτόμενος- ότι θεωρεί αυτονόητο ότι και όποιος άλλος εκ των συντρόφων το επιθυμεί μπορεί να είναι υποψήφιος ώστε, αυτή τη φορά, να έχομε πραγματική ΕΚΛΟΓΗ και όχι ΔΙΟΡΙΣΜΟ. Αν γίνονταν έτσι τα πράγματα δεν θα είχε κανένα λόγο ο κ. Βενιζέλος να κάνει ό,τι έκανε εκείνο το μοιραίο βράδυ. Η αλήθεια, όσο κι αν πονάει, είναι μία . Ο κ. Παπανδρέου ήθελε και πάλι να παίξει μόνος του! Όμως, “το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού”.

Ο κ. Βενιζέλος έπρεπε να ξεκινήσει την προεκλογική του εκστρατεία με την επισήμανση ότι: Στις δημοκρατίες, ένας αρχηγός κόμματος ύστερα από μια βαριά ηττα ανaλαμβάνει πλήρως όλες τις ευθύνες και , κάνοντας την αυτοκριτική του, πληρώνει αμέσως το τίμημα που είναι η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ. Γιατί αυτοκριτική δίχως κόστος αποτελεί υποκρισία, έλλειψη προσωπικής αξιοπρέπειας και περιφρόνηση βασικών ηθικών και  δημοκρατικών κανόνων. Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο.

Και μετά να οργώσει την Ελλάδα, από τη μια άκρη της ως την άλλη, να ακούει περισσότερο τα προβλήματα του κόσμου και να προσπαθεί στη συνέχεια, με λόγια όσο γίνεται πιο απλά, να πείσει τον κόσμο ότι αν τον στηρίξουν να γίνει πρόεδρος του πληγωμένου ΠΑΣΟΚ θα αγωνισθεί με όλες του τις δυνάμεις  και πως μαζί με τους ικανούς συντρόφους του στο κομμα σύντομα θα παρουσιάσουν προτάσεις και ιδέες για την επίλυση των καθημερινών προβλημάτων που οι ίδιοι θεωρούν σημαντικά για τη ζωή τους. 

Τέλος, με συνετεύξεις τόσο στα τοπικής όσο και στα εθνικής εμβέλειας έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα να καλεί τον ναρκωμένο και αθώο του “αίματος” των λαθών και παραλείψεων της κομματοκρατίας Γίγαντα του ΠΑΣΟΚ της κοινωνίας να πάρει στα στιβαρά και τίμια χέρια του τις τύχες της παράταξης σήμερα και αύριο τις τύχες της χώρας.

Αυτός θα μπορούσε να είναι ο δρόμος προς τη νίκη που θα ταίριαζε και θα άξιζε στο ΠΑΣΟΚ της  Νέας Εποχής. Δυστυχώς όμως οι εσωκομματικές εκλογές πέρασαν στην ιστορία  και την ιστορία δεν έχομε την παραμικρή δυνατότητα να την αλλάξομε. Από την ιστορία μόνο διδάγματα για το μέλλον μπορούμε να αντλήσομε. Και αυτό το χρέος πρωτίστως το έχει ο κ. Βενιζέλος , που σίγουρα έχει τις προσωπικές του ευθύνες για την ήττα της 11ης Νοεμβρίου, αλλά και η ευθύνη της σιωπηλής πλειοψηφίας του ΠΑΣΟΚ της κοινωνίας δεν είναι μικρότερη.

 Τώρα, θα μπορούσε μία πύρρειος νίκη της κομματοκρατίας  να μετατραπεί σε πραγματική νίκη; Αν ο κ. Παπανδρέου καταφέρει να επαναπατρίσει όσους εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ και να πείσει και εμάς τους “άπιστους” να μην κατεβούμε από το “τρένο”, τότε θα μπορούσαμε να μιλάμε για μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές στην παγκόσμια ιστορία. Γιατί, αν ο κ. Παπανδρέου δεν μπόρεσε να κατακτήσει τον Υμηττό είναι κομμάτι δύσκολο να κατακτήσει τον Όλυμπο. Αλλά και πάλι ποιος μπορεί να πει με βεβαιότητα τι μας επιφυλάσσει το μέλλον;

Πειραιάς 13/11/2007

Κώστας Ποζιάδης, συνταξιούχος δάσκαλος, πρώην μέλος, μέχρι χθες φίλος και για την ώρα “άπιστος”, με αμυδρές ελπίδες για το μέλλον!!!

www.poziadis.com                   pozis@otenet.gr       

tel. 4116409

     

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Γνωρίζοντας από την αρχή ότι το “βαθύ” ΠΑΣΟΚ θα ήταν φανατικά εναντίον του, όφειλε να στραφεί αποκλειστικά και μόνον στο ΠΑΣΟΚ της κοινωνίας, δηλαδή στον κοιμισμένο γίγαντα που περιμένει να τον ξυπνήσει από το βαθύ λήθαργο, στον οποίον τον έχουν οδηγήσει εκείνοι που στο όνομά του ασχημονούν και καγχάζουν οι άθλιοι για τα “κατορθώματά” τους, ο ηγέτης που θα τον εμπνεύσει και θα του αναπτερώσει το ηθικό για ένα καλύτερο μέλλον.

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Περίλυπός εστιν η ψυχή μου έως θανάτου”.

Ως συνειδητός πολίτης, πρώην μέλος και νυν φίλος του ΠΑΣΟΚ, έσπευσα στο κοντινότερο στην κατοικία μου εκλογικό κατάστημα-Βενιζέλου και Κουντουριώτου γωνία, στον Πειραιά-για να εκπληρώσω το εκλογικό μου χρέος και να επιλέξω τον, κατά τη γνώμη μου, αξιότερο μεταξύ των τριών υποψηφίων για νέο πρόεδρο της Παράταξης.

Καθώς περίμενα υπομενετικά να έρθει η σειρά μου, άκουσα προσβλητικά σχόλια για κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ που με εξόργισαν, με πίκραναν και με απογοήτευσαν. Και τούτο επειδή ήταν όλα σχόλια που παραποιούσαν και διαστρέβλωναν τα πραγματικά περιστατικά, που πάνω τους, υποτίθεται πως στηρίζονταν.

Σχόλιο πρώτο. Για όλα τα κακά φταίει η “συμμορία” των τεσσάρων, δηλαδή ο κ. Σημίτης με τον κ. Αυγερινό, τον κ. Πάγκαλο και την κ. Β. Παπανδρέου. Καθώς όμως ο κ. Πάγκαλος και η κ. Β. Παπανδρέου στηρίζουν τον κ. Γ. Παπανδρέου, έπαψαν αυτομάτως να είναι μέλη της ως  άνω “συμμορίας”και έτσι οι ”κακοί” μένουν δύο: Ο κ. Αυγερινός, που δήλωσε ότι στηρίζει τον κ. Βενιζέλο και ο κ. Σημίτης, που δήλωσε ουδετερότητα. Δεν τολμώ να φαντασθώ τι θα του έσουρναν αν δήλωνε ότι στηρίζει τον κ. Βενιζέλο.

Τώρα, ελάτε να δούμε μαζί την παραποίηση και διαστρέβλωση των πραγματικών περιστατικών. Η περιπέτεια του Ωνασίου με τα πολλά παρατράγουδα οδηγούσε το ΠΑΣΟΚ σε δραματική πτώση και ανυποληψία. Οι δημοσκοπήσεις του Ιανουαρίου 1996 έδειχναν τα ποσοστά αποδοχής του να βρίσκονται στο αποκαρδιωτικό 18%. Μπροστά σαυτή την ανησυχητική κατάσταση η πρωτοβουλία των τεσσάρων πολιτικών αποδείχτηκε σωτήρια, πράγμα που σκόπιμα αποσιωπούν οι επικριτές του κ. Σημίτη. Αποσιωπούν επίσης: 1ον. Την υποψηφιότητα του κ. Σημίτη για την προεδρία στήριξε οκ. Παπανδρέου και όχι ο ”κακός”σήμερα κ. Βενιζέλος. 2ον.  Εκλεκτός του κ.Σημίτη ήταν ο κ. Παπανδρέου και όχι ο κ. Βενιζέλος. 3ον. Το “δακτυλίδι” της διαδοχής-έστω και “θαμπό”- ο κ. Σημίτης το παράδωσε στον κ. Παπανδρέου και όχι στον κ. Βενιζέλο. 4ον. Αν το μοιραίο βράδυ της 16ης Σεπτεμβρίου 2007 ο κ. Παπανδρέου συμπλήρωνε τη δήλωσή του ότι ναι μεν θα ζητήσει επαναβεβαίωση της εντολής αλλά θεωρεί αυτονόητο πως αυτή τη φορά η εκλογή πρέπει να γίνει μεταξύ περισσοτέρων υποψηφίων, ώστε το ΠΑΣΟΚ να αποδείξει ότι σέβεται τους δημοκρατικούς κανόνες και επιδιώκει μάλιστα τον ευγενή συναγωνισμό,τότε ασφαλώς και δεν θα είχε λόγο ο κ. Βενιζέλος να μεταβεί στο Ζάππειο- κίνηση για την όποίαν τόσο άδικα επικρίθηκε από τους αντιπάλους του- προκειμένου να ανακοινώσει την υποψηφιότητά του και να τονίσει ότι όντως αυτή τη φορά θα έχομε πραγματική εκλογή και όχι επανάληψη του φιάσκου του 2004. Γιαυτή του τη γενναία πρωτοβουλία αντί να δεχθεί τον έπαινο κοντεύει να κατηγορηθεί για εσχάτη προδοσία. O TEMPORA O MORES! Και 5ον. Το γεγονός ότι ο κ. Βενιζέλος ζήτησε και ο κ. Σημίτης τον δέχτηκε στο γραφείο του, σε κάθε πολιτισμένη χώρα θα εθεωρείτο κάτι το φυσιολογικό και δεν θα ήταν αντικείμενο οιουδήποτε σχολίου, θετικού ή αρνητικού. Δυστυχώς μόνον στην Ελλάδα που υπήρξε το λίκνο της Δημοκρατίας ακόμη και τα αυτονόητα σχολιάζονται κατά τα συμφέροντα της συγκυρίας.

Σχόλιο δεύτερο. Ο Βσνιζέλος είναι παρανοϊκός, είναι Χίτλερ.

Σχόλιο τρίτο. Ο Φασούλας, ένας από τους πιο σεμνούς και ικανούς και σχετικά νέους και αδιάφθορους πολιτικούς της χώρας, που χάρισε τη νίκη στις τελευταίες δημοτικές εκλογές, ξαφνικά έγινε υπάλληλος του Κόκκαλη και τούτο επειδή, ασκώντας νόμιμο και δημοκρατικό δικαίωμα, δήλωσε ότι στηρίζει Βενιζέλο. Δεν υποψιάζονται οι άφρονες πως απαξιώνοντας τους άξιους προετοιμάζουν την επόμενη, ακόμη πιο οδυνηρή ήττα του ΠΑΣΟΚ!

Σχόλιο τέταρτο. Εμείς είμαστε Πειραιώτες. Στηρίζουμε τον Παπανδρέου. Τι δουλειά έχομε με τον Σαλονικιό. Ώστε εμείς που καταγόμαστε από τη βόρεια Ελλάδα και στηρίξαμε επανειλημμένα τον Α. Παπανδρέου και το Σημίτη είμαστε οι ανόητοι και οι βέροι Πειραιώτες είναι οι ”μάγκες” ! 

Σχόλιο πέμπτο. Δεν θα πάμε με τους κλέφτες.

Σταματώ εδώ γιατί κοντεύω να περιπέσω σε βαριά κατάθλιψη.

Πριν κλείσω την παρούσα παρέμβαση μου ελάτε και πάλι να ρωτήσουμε: Είναι αυτά σχόλια που μπορούν να διατυπώνουν σύντροφοι εναντίον συντρόφων τους, παραποιώντας μάλιστα τα πραγματικά περιστατικά και να πιστεύουν αυτοί οι σύντροφοι πως εκπροσωπούν το γνήσιο και αυθεντικό ΠΑΣΟΚ; Αλήθεια, είναι αυτό επίπεδο αντιπαράθεσης; Η απάντηση ασφαλώς και πρέπει να είναι ένα ηχηρό ΟΧΙ και στις δύο περιπτώσεις. Όμως η κατρακύλα είνα απλωμένη σ΄όλη τη χώρα και γιαυτή την κατάντια υπάρχουν ηθικοί αυτουργοί. Και αυτοί έχουν ονοματεπώνυμο. Είναι πρώτος και καλύτερος ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ που επικουρούμενος από τα πρωτοκλασάτα στελέχη που τον στηρίζουν επιδίωξαν όλοι μαζί  να απαξιώσουν το μεγάλο έργο της περιόδου Σημίτη, έργο του οποίου υπήρξαν συνδημιουργοί. Ακόμη με το να μην υποβάλει την παραίτησή του έστειλε στους νέους το αρνητικό μήνυμα πως η αυτοκριτική είναι μια εύκολη και ανώδυνη διαδικασία, δεν χρειάζεται να καταβάλεις κόστος όταν ζημιώνεις τα εκατομμύρια των οπαδών και φίλων του κόμματος που σου εμπιστεύθηκαν τα όνειρά τους και συ τους πρόδωσες,με ένα Mea Culpa,που άλλωστε λίγοι κατανοούν τι σημαίνει η λατινική αυτή φράση, ξεμπερδεύεις και πας παρακάτω σα να μη συνέβη τίποτε. Τέλος, εφευρίσκεις φανταστικούς εχθρούς, στο εσωτερικό του κόμματος τους βαφτίζεις “υπονομευτές” και έξω από το κόμμα τους βαφτίζεις εκδοτικά και οικονομικά συμφέροντα που επιδιώκουν να αλώσουν το ΠΑΣΟΚ και να το παραδώσουν στο Βενιζέλο που είναι ένας άλλος Καραμανλής και η χώρα δεν αντέχει και δεύτερο “δεξιό”αρχηγό. Μόνο που δε μας λέει ο κ. Παπανδρέου ποιανού τα συμφέροντα υπηρετούσαν οι σημερινοί “εχθροί” της Παράταξης όταν με αλλεπάλληλες δημοσκοπήσεις τον έφεραν μακράν πρώτον με 80% στις προτιμήσεις των οπαδών και φίλων του ΠΑΣΟΚ;

Είναι γνωστή η φράση του γάλλου στοχαστή της Αριστεράς jean Paul Sartre: ” Η κόλαση είναι οι άλλοι”.

Ένας δικός μας όμως στοχαστής, που είναι και πολύ κοντά σας μάλιστα, ο Μίμης Ανδρουλάκης, σημειώνει με έμφαση: “Πρόεδρε. μην ακούς αυτά που σου λένε οι πιστοί. Να ακούς αυτά που σου λένε οι “άπιστοι”. Αυτοί θα σου πουν την αλήθεια”.

Είναι 6.54 και δεν είναι γνωστή η βούληση των οπαδών και φίλων του ΠΑΣΟΚ. Ελπιζω και εύχομαι να κάνουν την καλύτερη επιλογή. Στις δημοκρατίες οι πολλοί νικούν κι όταν ακόμη κάνουν τις λανθασμένες επιλογές. Δυστυχώς το κόστος το πληρώνουν όλοι. Αλλά αυτή είναι η δημοκρατία . Για την ώρα ό,τι καλύτερο επινόησε η αρχαία ελληνική ιδιοφυία.

Πάντως ένα πράγμα είναι βέβαιον: ” Όποιος σπέρνει ανέμους να προετοιμάζεται να θερίσει θύελλες”.

Κώστας Ποζιάδης, συνταξιούχος δάσκαλος, πρώην μέλος και νυν φίλος. Ελπίζω ακόμη να συνεχίσω να είμαι φίλος και μετά την ανακοίνωση της λαϊκής ετυμηγορίας.

www.poziadis .com        e-mail pozis@otenet.gr tel.4116409     

 

Ώστε λοιπόν ο κ. Παπανδρέου, με όλη την κομματοκρατία και με όλα τα υψηλόβαθμα στελέχη που άσκησαν την πελατειακή πολιτική από το 1981 και μετά, ως νέος ” ΗΡΑΚΛΗΣ”,αναγεννημένος από την τέφτρα του- δηλαδή μέσα από τη βαριά ήττα της 16ης του Σεπτέμβρη- πρόκειται να αναλάβει την αναγέννηση του ΠΑΣΟΚ και πανίσχυρο πια να το οδηγήσει στη νίκη στις επόμενες εκλογές και σε μια νέα διακυβέρνηση που θα μοιράζει δίκαια τον παραγόμενο πλούτο στη χώρα!

Αλήθεια, υπάρχουν σοβαροί και σκεπτόμενοι πολίτες σαυτή τη χώρα που να πιστεύουν πως όλα αυτά τα κατπληκτικά πράγματα θα λάβουν σάρκα και οστά υπό την ηγεσία ενός πολιτικού που, αφού παρέλαβε την προεδρία του κόμματος δια της απραδέκτου μεθόδου του ορισμού ,δια ¨δακτυλιδίου΅, και όχι μέσω της δημοκρατικής βασάνου της εκλογής με αντίπαλο δέος, τέσσερα χρόνια μετά και αφού οδήγησε το ΠΑΣΟΚ στην πιο βαριά ήττα του μετά το 1981, αντί να ζητήσει συγγνώμη για την εκτροπή του 2004 και αφού παραιτηθεί πρώτα - ανάληψη ευθυνών δίχως το υψηλό τίμημα της παραίτησης μοιάζει με περιφρόνηση κάθε δημοκρατικής  ευαισθησίας και προσωπικής αξιοπρέπειας - να ανοίξει το ταχύτερο δυναατόν τις διαδικασίες εκλογής προέδρου- αυτή τη φορά πραγματικής δημοκρατικής εκλογής με περισσότερους του ενός υποψηφίων- ζήτησε, χωρίς την παραμικρή αιδώ, επαναβεβαίωση της εντολής και περιμένοντας να του πούνε και μπράβο θα επιθυμούσε και πάλι να παίξει μόνος του το παιχνίδι της επανεκλογής του.

Έ, όχι κ. Παπανδρέου! Έχοντας μαζί σας όλους αυτούς που “καλόφαγαν” και “καλοήπιαν” και που ονειρεύονται καινούρια φαγοπότια στο προσεχές μέλλον, μπορεί και να επαναβεβαιώσετε την ισχυρή εντολή που ζητάτε, χωρίς και να την αξίζετε, όμως οι πολίτες που εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ εξαιτίας σας δεν ξαναγυρίζουν πίσω. Τους έχετε χάσει για πάντα. Και το χειρότερο, πολλοί από εκείνους που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ στις 16 του Σεπτέμβρη, δεν είναι διατεθειμένοι να υποστηρίξουν ξανά ένα κόμμα που ο αρχηγός του και η μέγιστη πλειοψηφία των στελεχών του περιφρονούν κατάφωρα τις δημοκρατικές τους ευαισθησίες.

Μέχρις εδώ και μη παρέκει. Μια τελευταία προσπάθεια στις 11 του Νοέμβρη και αν η πλειοψηφία των μελών και φίλων σάς επανεκλέξει πρόεδρο - στις Δημοκρατίες ως γνωστόν οι πλειοψηφία νικά κι όταν ακόμα κάνει λάθος, αν  και το κόστος του λάθους το πληρώνουν όλοι - τότε όσοι από τους απλούς πολίτες δεν βλέπουν τη λυτρωτική ΚΑΘΑΡΣΙ να ξεκαθαρίζει το θολό τοπίο που θα είναι αύριο το ΠΑΣΟΚ, σίγουρα θα στραφούν αλλού να ξεδιψάσουν.

” Και περισσότερη τιμή τους πρέπει 

όταν προβλέπουν ( και πολλοί προβλέπουν)

πως ο  Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,

κι οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε΅.

          Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ

Κώστας Ποζιάδης,συνταξιούχος δάσκαλος, πρώην μέλος και νυν φίλος του ΠΑΣΟΚ