Το να διπιστώνει κανείς τα λάθη του και να τα παραδέχεται αποτελεί ένα πρώτο και αναγκαίο βήμα, το οποίο πρέπει να ακολουθήσουν σειρά ολόκληρη άλλων βημάτων, προκειμένου να υπάρξει το ποθούμενο αποτέλεσμα.
Κανείς δεν αμφισβητεί πως η γενιά του πολέμου και της κατοχής έκανε, με το παραπάνω, το χρέος της προς την πατρίδα και το λαό.
Έζησε μέσα στη μιζέρια και τη στέρηση και γιαυτό επιδίωξε να προσφέρει στη νέα γενιά όσο το δυνατόν περισσότερα από εκείνα που στερήθηκε η ίδια. Για να το πετύχει αυτό εργάστηκε σκληρά με την κρυφή ελπίδα να δώσει την ευκαιρία στα παιδιά της να πραγατοποιήσουν όσα, λόγω του πολέμου και της κατοχής, έμειναν ανεκπλήρωτα όνειρα για την ίδια.
