Αγαπητέ Μίμη,
Τούτες τις ώρες της οδύνης και της απελπισίας, ο ζωντανός και πλήρης ελπιδοφόρων ιδεών και προτάσεων λόγος σου, κάθε Παρασκευή από το ραδιόφωνο του ΑΛΦΑ, αποτελεί μια όαση στην απέραντη έρημο της ανευθυνότητας και του στρουθοκαμηλισμού που, δυστυχώς για όλους μας, επι δεκαετίες τώρα είναι η κυρίαρχη ιδεολογία και πρακτική σχεδόν όλων μας.
Μικροί και μεγάλοι - οι μικροί, ασφαλώς με τη μικρότερη ευθύνη- με τους λόγους, τις πράξεις και τις παραλείψεις μας, μέρες τώρα ρίχνουμε λάδι στη φωτιά, που απειλεί, ως ανελέητο τσουνάμι, να σαρώσει τα πάντα στο σχεδόν βέβαιο πέρασμά του, εκτός κι αν, και πριν να είναι πολύ αργά, ηχήσουν οι σάλπιγγες για αφύπνιση και συστράτευση όλων προς σωτηρία της πατρίδας.
ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ…
Είναι γνωστό σε όλους ότι η παρούσα κυβέρνηση ήρθε στην εξουσία υποσχεθείσα τα πάντα στους πάντες καθώς και την παραδειγματική τιμωρία των κλεφτών της προηγούμενης διακυβέρνησης. Πέντε περίπου χρόνια μετά το αποτέλεσμα είναι αποκαρδιωτικό!
Έδωσε λίγα στους πολλούς και πολλά στους λίγους και όχι μόνον δεν τιμώρησε ούτε έναν από τους κλέφτες της προηγούμενης διακυβέρνησης, αλλά εξελίχθηκε η ίδια σε απέραντο εκτροφείο σκανδάλων και έδωσε έτσι την ευκαιρία στους προηγούμενους, που έμειναν ατιμώρητοι, να υπόσχονται πως θα τιμωρήσουν παραδειγματικά τους νέους κλέφτες!
Και αντί και οι δυο τους, τούτη την ώρα της βαθύτατης κρίσης, να ομολογήσουν ότι απέτυχαν παταγωδώς στο έργο που ανέλαβαν να φέρουν σε αίσιο πέρας και να ζητήσουν ταπεινά ΣΥΓΓΝΩΜΗ από το ΛΑΟ που αδιάντροπα παραπλανούν και παρασύρουν χρόνια τώρα και, προσφεύγοντας από κοινού σε όλες τις δημιουργικές δυνάμεις του έθνους, να προτείνουν διεξόδους στα αδιέξοδα που κυρίως οι ίδιοι με την αλαζονία και την ανευθυνότητά τους οδήγησαν τον τόπο, δείχνουν να μην αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο που μας απειλεί και προσπαθούν να φορτώσουν την κύρια ευθύνη οι μεν στους δε, επειδή γνωρίζουν ότι ο ΛΑΟΣ που, δυστυχώς, έχει κι αυτός τις ευθύνες του, ξεχνά εύκολα τα παλαιότερα λάθη και συγκεντρώνει όλο το μένος του στα “φρέσκα κουλούρια”και απελπισμένος καθώς θα είναι μπορεί να επιλέξει τούτη τη φορά εκείνους που απέρριψε πριν από ένα περίπου χρόνο, χωρίς όρους και προυποθέσεις.
Κι έτσι θα αποδειχθεί “η εσχάτη πλάνη χείρον της πρώτης” επειδή εμείς, ο ΛΑΟς, είμαστε οπαδοί των κομμάτων και όχι φίλαθλοι- πολίτες με γνώση και σύνεση που κρίνουν αυστηρά πρωτίστως τους εαυτούς των και κατόπιν τους άλλους.
Επομένως, όσο θα παραμένουμε οπαδοί δεν έχομε καμιά ελπιδα σωτηρίας. Αυτό είναι το καταλυτικό συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει κανείς εξετάζοντας με προσοχή την κατάληξη που είχαν όλες οι κινητοποιήσεις, μικρών και μεγάλων, από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Σχεδόν όλες οι κινητοποιήσεις ήταν καπελωμένες από τα κόμματα. Κι όσες ξέφευγαν από την κηδεμονία των κομμάτων κινούνταν στα τυφλά, έτσι χωρίς πρόγραμμα, και φυσικά χωρίς την παραμικρή ελπίδα για οποιοδήποτε θετικό αποτέλεσμα. Το αντίθετο μάλιστα. Χωρίς να το θέλουν έρριχναν και ρίχνουν νερό στο μύλο της φαυλοκρατίας.
ΕΚΤΟΣ ΑΝ…
Θα υπάρξει ελπίδα για διέξοδο από τη βαθιά κρίση εάν και εφόσον όλοι όσοι αγαπούν και πονούν αυτό τον τόπο και αυτό το ΛΑΟ αναλάβουν πρωτοβουλίες. ” Και μόνοι και μετά πάντων”, μέσα από τις μαθητικές κοινότητες, τις γενικές συνελεύσεις των φοιτητών, τις συνελεύσεις των γονέων και κηδεμόνων, τις λαικές συνελεύσεις των συνοικιών, τις γενικές συνελεύσεις των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων και μέσα από κάθε άλλη πρόσφορη μορφή συλλογικής έκφρασης και, μακριά από κομματικές και ιδεολογικές ετικέτες, να διατυπώσουν τις προτάσεις τους και να απαιτήσουν από τα κόμματα ή να αλλάξουν ρότα και να προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα ή να παραμερίσουν, ώστε να ανοίξει ο δρόμος σε νέους σχηματισμούς που θα αναλάβουν να οδγήσουν το ΛΑΟ στη σωτηρία.
Και αυτή τη φορά οι πολίτες θα πρέπει να δώσουν όρκο τιμής πως θα βρίσκονται σε διαρκή επαγρύπνιση, ωστε η ελπίδα να πάρει τη θέση της απελπισίας.
Σε ό,τι με αφορά, εδώ και δυόμισι χρόνια διατυπώνω στο Ιστολόγιό μου σκέψεις και ιδέες που μπορούν να σταθούν αφορμή για περαιτέρω συζητήσεις, ώστε να προκύψει κάτι καλύτερο.
Τέλος θέτω τον εαυτό μου στη διάθεση μαθητών και γονέων και όποιου άλλου ενδιαφερόμενου, χωρίς οιοδήποτε αντάλλαγμα, υλικό ή ηθικό.
ΠΕΙΡΑΙΑΣ 19 Δεκεμβρίου 2008
Κώστας Ποζιάδης, συνταξιούχος δάσκαλος
http://www.poziadis.com/ Pozis@otenet.gr τηλ. 210 4116409
