Κωνσταντίνος Ποζιάδης

Το κεντρικό Ιστολόγιό μου ανευρίσκεται στη διεύθυνση : www.poziadis.com/

Το δεύτερο Ιστολόγιό μου ανευρίσκεται στη διεύθυνση: http://pppp1934.blogspot.com

Κλίνουμε με σεβασμό το γόνυ μπροστά στο νεκρό σώμα του αθώου παλικαριού.

Μένουμε βουβοί μπροστά στον άφατο πόνο συγγενών και φίλων για τον άδικο και ακατανόητο χαμό του πολυαγαπημένου τους ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ.

Νιώθουμε συμπόνια για τα παράπλευρα θύματα αυτής της τραγωδίας που είναι η σύζυγος και τα τρία παιδιά του φερόμενου ως θύτη.

Τέλος, ευχόμαστε όπως ο φερόμεμενος ως θύτης βρει το χρόνο και τις ευκαιρίες, αφού πρώτα κάνει την αυτκριτική του και εκτίσει με υπομονή και ταπείνωση την ποινή που θα του επιβάλει η δικαιοσύνη, να επανορθώσει σε κάποιο βαθμό το κακό που προκάλεσε με την ακατανόητη πράξη του, ώστε να ελαφρύνει, έστω και  λιγάκι, το φορτίο ενοχής με το οποίο επιβάρυνε την οικογένειά του.

Ο εύκολος δρόμος ενώπιον μιας τραγωδίας είναι να εκφράζεις την οργή και την αγανάκτησή σου εναντίον εκείνων που, δίκαια ή άδικα θεωρείς ενόχους και να ζητείς την παραδειγματική τους τιμωρία χωρίς το παραμικρό ελαφρυντικό επειδή είναι οι άλλοι, οι τρίτοι. Γιατί, αν κάποιος από τους φερόμενους ως ενόχους τύχαινε να είναι αγαπημένο σου πρόσωπο η στάση σου θα ήταν εντελώς άλλη. Τότε θα ανακάλυπτες πολλά ελαφρυντικά και χίλιες δυο δικαιολογίες για να δικαιολογήσεις καμιά φορά και τα οφθαλμοφανώς αδικαιολόγητα.

Ο δύσκολος δρόμος, ο δρόμος της αρετής και της λεβεντιάς, είναι να παραμένεις νηφάλιος και στοχαστικός. Να αποδέχεσαι ό,τι δεν μπορεί να αλλάξει, να αναζητείς τα αίτια που οδήγησαν στην τραγωδία και να προτείνεις μέτρα που θα αποκλείουν στο μέλλον παρόμοια περιστατικά. Και βέβαια η τιμωρία των αποδεδειγμένα ενόχων είναι ένα από τα μέτρα, αλλά με λύπη κιόλας κι ευσπλαχνία, επειδή ο ένοχος, κάτω από ορισμένες συνθήκες, μπορεί και πάλι να γίνει χρήσιμο μέλος της κοινωνίας.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ κινδυνεύει από τους δημαγωγούς και σώζεται από τους ελεύθερα σκεπτόμενους πολίτες.

Όσοι λοιπόν διακηρύσσουν ότι αγαπούν αυτό τον τόπο και αυτή την πατρίδα οφείλουν να δώσουν όρκο τιμής μπροστά στο ανοιχτό φέρετρο του αθώου πλικαριού ό,τι ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί, και αφού κάνουμε την αυτοκρική μας, θα εργασθούμε για το καλό όλων όσων ζούν και εργάζονται στη χώρα μας. Γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος η ΘΥΣΙΑ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ να βρει τη δικαίωσή της.

Καλό κατευόδιο αθώε ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ!

Κώστας Ποζιάδης, συνταξιούχος δάσκαλος

Πειραιάς 9 Δεκεμβρίου 2008

τηλ. 4116409

‘Ολοι οι Έλληνες έχουμε ευθύνη για τη σχεδόν βέβαιη πορεία της πατρίδας μας προς τον όλεθρο.

Την ανίκανη και γιαυτό απούσα Κυβέρνηση εμείς την επιλέξαμε.

Την αντιπολίτευση που δεν υψώνει φωνή ΕΥΘΥΝΗΣ μήπως και μας αφυπνίσει από την απάθεια με την οποία παρακολουθούμε όλοι μας την επερχόμενη καταστροφή μας εμεις την έχομε επιλέξει.

Τα μέσα μαζικής επικοινωνίας που, αντί να προτείνουν νηφαλιότητα και σύνεση, ρίχνουν λάδι στη φωτιά, εμεις τα στηρίζουμε με τον καθημερινό οβολό μας και με τις καθημερινές ακρόαματικότητες και θεαματικότητες που παρέχουμε χωρίς περίσκεψη.

Τα σπίτια μας καίγονται, οι κόποι μιας ζωής γίνονται στάχτη,ο πλούτος που θα ανακούφιζε χιλιάδες εργαζόμενους και ταλαιπωρημένους βιοπαλαιστές δεν υπάρχει πια και τέλος,  οι αμέτρητες θέσεις εργασίας που από αύριο δεν θα είναι διαθέσιμες, ολοκληρώνουν την τραγική θέση στην οποία θα βρεθούμε όλοι μας και εμείς, αντί να αναλάβομε ο καθένας το μερίδιο ευθύνης που του ανήκει και να σχεδιάσομε  δράση αμέσως, πριν είναι πολύ αργά, κατηγορούμε ο ένας τον άλλον και νομίζουμε- οι ανόητοι-πως με το να φορτώνομε τις ευθύνες στους άλλους και να δικαιλογούμε τα αδικαιολόγητα επιτελούμε το χρέος μας προς την πατρίδα την ώρα της εσχάτης ανάγκης.

Έλληνες, γρηγορείτε!!!

Ή όλοι μαζί θα σώσουμε την πατρίδα και θα σωθούμε, ή όλοι θα χαθούμε!!!

Κώστας Ποζιάδης, συνταξιούχος δάσκαλος

Πειραιάς 8 Δεκεμβρίου 2008

τηλ. 4116409

Κύριε Διευθυντά,

Το Γενάρη του 2006 παράδωσα στο γραφείο του κ. Φυντανίδη ένα άρθρο μου που αναφερόταν στο Χωρισμό ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ- ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα με το ως άνω γραφείο με πληροφόρησαν πως το άρθρο μου βρίσκεται στα υπόψει και πως θα δημσιευθεί εν καιρώ.

Στο μεταξύ πέρασαν μήνες, συμληρώθηκε χρόνος, ακολούθησε η αποχώρηση του κ. Φυντανίδη από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ και η δημοσίευση του άρθρου μου παραπέμφθηκε στις < Ελληνικές Καλένδες>.

Επειδή θεώρησα σοβαρή παράλειψή μου το ό,τι δεν απέστειλα το άρθρο μου στον τότε αρχιεπίσκοπο, έκρινα αναγκαίο να το αποστείλω στο σημερινό.

Τέλος, απογοητευμένος από τις δηλώσεις του αρχιεπισκόπου για δημοψήφισμα, του απέστειλα καινούργιο άρθρο, το οποίο κοινοποίησα και στην έγκριτη και αγαπημένη μου εφημερίδα σας.

Και πάλι οι μέρες και οι εβδομάδες περνάνε και δεν δίνετε την ευκαιρία να ακουστεί η άποψη που υποστηρίζει ότι, η συζήτηση για το χωρισμό ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ- ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ πρέπει να εστιασθεί αποκλειστικά και μόνον στη Διδασκαλία του ΙΗΣΟΥ. Και τότε πράγματι ο καθένας θα πάρει το ΜΑΘΗΜΑ του!!!

Σας ξαναστέλνω λοιπόν το καινούργιο μου άρθρο και επειδή το προηγούμενο άρθρο μου δεν θα είναι εύκολο να το αναζητήσετε στα ΑΡΧΕΙΑ σας, σας παραπέμπω στο ιστολόγιό μου-poziadis.com- και πράξτε ό,τι σας φωτίσει ο Θεός!

Συνειδητός και σκεπτόμενος αναγνώστης της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ από το Πρώτο της φύλλο,

Πάντα με όλη μου την εκτίμηση

Κώστας Ποζιάδης

Πειραιάς 17 Νοεμβρίου 2008  

Μακαριότατε,

Με έκπληξη και απογοήτευση μαζί σάς άκουσα να δηλώνετε πως για το θέμα του χωρισμού ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ- ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ, που τίθεται από άλλους και όχι από την Εκκλησία της Ελλάδος, θα κληθεί να αποφανθεί ο ΛΑΟΣ σε Δημοψήφισμα και τότε ο καθένας <θα πάρει το μάθημά του>.

Ερώτηση αφελούς: Όταν κατά την πρώτη οικουμενική Σύνοδο της ΝΙΚΑΙΑΣ άνοιξαν διάπλατα οι πύλες του σφιχταγκαλιάσματος ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ και ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ μήπως μπορείτε να μας πείτε αν ρωτήθηκε γιαυτή την ολέθρια σχέση ο ΛΑΟΣ;

Και τώρα μια ερώτηση που βασίζεται στην κοινή λογική: Οι σχέσεις ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ - ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ πρέπει να καθορίζονται από τη θέληση του πιστού λαού ή από τη διδασκαλία του ΙΔΡΥΤΗ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ;

Επειδή η απάντηση είναι ΠΡΟΦΑΝΗΣ για τους ΝΟΥΝ έχοντες και αν, παρά ταύτα, επιμένετε να επιθυμείτε το ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ, θα σας παρακαλούσα προηγουμένως να εξηγήσετε στον ελληνικό λαό το ΝΟΗΜΑ των παρακάτω λόγων του ΙΗΣΟΥ της ΑΓΑΠΗΣ, της ΣΥΓΓΝΩΜΗΣ,της ΣΥΜΠΟΝΙΑΣ, της ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑΣ και της ΘΥΣΙΑΣ:

1. < Η βασιλεία η εμή ουκ΄έστιν εκ του κόσμου τούτου>.

2. < Πνεύμα ο Θεός και τους προσκυνούντας Αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν>.

3. < Απόδοτε ουν τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ>.

4. < Και είπεν αυτοίς' πορευθέντες εις τον κόσμον άπαντα κηρύξατε το ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ πάση τη κτίσει>.

5.< Εί τις θέλει οπίσω μου έρχεσθαι, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού ΚΑΘ΄ΗΜΕΡΑΝ και ακολουθείτω μοι>.

6.< Ο αναμάρτητος υμών πρώτος βαλέτω λίθον επ΄αυτήν>.

7. < Πάτερ, άφες αυτοίς' ου γαρ οίδασι τι ποιούσι>.

8. < Αλλά υμίν λέγω τοις ακούουσιν' αγαπάτε τους ΕΧΘΡΟΥΣ υμών, καλώς ποιείτε τοις ΜΙΣΟΥΣΙΝ υμάς, ευλογείτε τους ΚΑΤΑΡΩΜΕΝΟΥΣ υμίν, προσεύχεσθε υπέρ των ΕΠΗΡΕΑΖΟΝΤΩΝ υμάς. Τω τύπτοντί σε επί την σιαγόνα πάρεχε και την άλλην, και από του αίροντός σου το ιμάτιον και τον χιτώνα μη κωλύσης. Παντί δε τω αιτούντι σε δίδου, και από του αίροντος τα σα μη απαίτει.

Και καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως. Και ει αγαπάτε τους αγαπώντας υμάς, ποία υμίν χάρις εστί; και γαρ οι αμαρτωλοί τους αγαπώντας αυτούς αγαπώσι. ... Και εάν δανείζετε παρ' ων ελπίζετε απολαβείν, ποία υμίν χάρις εστίν; και γαρ αμαρτωλοί αμαρτωλούς δανείζουσι ίνα απολάβουσι τα ίσα.

Πλην αγαπάτε τους ΕΧΘΡΟΥΣ υμών και αγαθοποιείτε και δανείζετε μηδέν απελπίζοντες, ... Γίνεσθε ουν οικτίρμονες, καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστί. Και μη κρίνετε, και ου μη κριθήτε' τω γαρ αυτω μέτρω, ω μετρείτε, αντιμετρηθήσεται υμίν>.

          Με τον προσήκοντα σεβασμό

      Κώστας Ποζιάδης,συνταξιούχος δάσκαλος,Τηλ. 4116409

Πειραιάς 6 Νοεμβρίου 2008

Αγαπητέ κ. Ανδρουλάκη,

Δέξου πρώτα τις ολόθερμες ευχαριστίες μου για την ακουστική, διανοητική και ηθική απόλαυση που, παρακινούμενος από τα εύστοχα κεντρίσματα του κ. Παπαπαναγιώτου, μας χάρισες την Παρασκευή 16/11/07 με το χειμαρρώδη και χυμώδη λόγο σου. Στις αναλύσεις που κάνεις χρησιμοποιείς πάντοτε πολλαπλά κριτήρια γιαυτό και οι τελικές σου προτάσεις, για να κατανοηθούν από τους ακροατές σου, απαιτούν από τους τελευταίους να διαθέτουν ανοιχτό μυαλό και ζωηρή διάθεση να γνωρίσουν καινούρια πράγματα και να είναι έτοιμοι να αλλάξουν, αν τούτο κριθεί αναγκαίο. Αλήθεια, είσαι τέσσερα χρόνια μαζί τους. Σχημάτισες την εδραία πεποίθηση ότι όλοι αυτοί που στήριξαν τον κ. ΠΑΠΝΔΡΕΟΥ και πρώτος και καλύτερος ο ίδιος είναι έτοιμοι και διατεθειμένοι να αλλάξουν τον εαυτό τους και τα πράγματα γύρω τους, όταν δεν αντέχουν να ακούσουν ούτε τα αυτονόητα; Τι είπε ο κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ και πολλοί ζήτησαν την κεφαλή του επί πίνακι; Το αυτονόητο: Πριν μιλήσουμε για την εισαγωγή του Γερμανικού εκλογικού συστήματος πρέπει πρώτα να εξασφαλισθούν ορισμένες βασικές πρϋποθέσεις. Τόσο απλά και τόσο λογικά! Για τους φωστήρες του ΠΑΣΟΚ όμως ο κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ πρέπει στο εξής να είναι “ωσεί παρών”. Διαφορετικά: Πρόεδρε, πάρε το φραγγέλιο! Κοίτα τι έκανε ο κ.ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ με το ΣΟΥΦΛΙΑ και πράξε το ίδιο!  Τάδε έφη ο ”δημοκρατικός” σχολιαστής του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA κ. Κακαουνάκης. Μόνο που λησμόνησε να μας πει ότι τελικά ο “σκληρός” κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ αναγκάστηκε να τον δεχθεί πίσω με το: Καλωσόρισες στο σπίτι σου, Γιώργο. Και βέβαια δεν κολακεύει τον κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ  η ιστορία ΣΟΥΦΛΙΑ σε δύο πράξεις. Να ζείτε να τον χαίρεσθε τον κ. σχολιαστή!

 Σου θυμίζω ότι εσύ ο ίδιος δήλωσες, ευθαρσώς, ότι έχεις πολύ περισσότερες αντιρρήσεις για το Γερμανικό μοντέλο. Πράγμα που σημαίνει πως δεν έγινε εξονυχιστική συζητηση στα όργανα του κόμματος για ένα τόσο σοβαρό θέμα. Και το ερώτημα: Ποιος πράγματι υπονομεύει τον πρόεδρο και ποιος προετοιμάζει την επόμενη ήττα αφήνεται να το κρίνουν όσοι έχουν νουν και γνώση. ( Αυτή τη στιγμή άκουσα ότι ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ όρισε επιτροπή που θα μελετήσει σε βάθος το θέμα του εκλογικού νόμου. Δηλαδή πλήρης δικαίωση ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ και δική μου δικαίωση που τον υπερασπίστηκα).

     Σε κάποιο σημείο του λόγου σου σημείωσες πως το ΠΑΣΟΚ σήμερα ζει μια ΤΡΑΓΩΔΙΑ. Στην ΤΡΑΓΩΔΙΑ όμως, όπως πολύ καλά γνωρίζεις, τότε μόνον επέρχεται η ΚΑΘΑΡΣΙΣ όταν ο διαπράξας την ΥΒΡΙΝ πληρώσει το βαρύτατο τίμημα που του έχουν επιμετρήσει οι γραπτοί και οι άγραφοι ηθικοί κανόνες που πρέπει να αποτελούν τα ακλόνητα  θεμέλια μιας ευνομούμενης πολιτείας.

Και, δυστυχώς, στην περίπτωση του κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ όχι μόνον δεν πληρώθηκε το τίμημα για την ΥΒΡΙΝ που διαπράχθηκε το 2004,- λέγε με αντιδημοκρατική ανάληψη της προεδρίας- αλλά προστέθηκε νέα ΥΒΡΙΣ στην πρώτη, αφού ο κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, το βράδυ της βαριάς ήττας ζήτησε επαναβεβαίωση της “ένοχης” εντολής- δηλαδή να είναι και πάλι μοναδικός υποψήφιος- και όχι μια καινούρια, αυτή τη φορά, εντολή που θα ήταν το αποτέλεσμα δημοκρατικών διαδικασίών με περισσότερους του ενός υποψηφίους. Επιπλέον, αντί η ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ να χαιρετισθεί ως πράξη επιβεβλημένη, γιατί συντελούσε στην αποκατάσταση της τρωθείσας αξιοπιστίας των δημοκρατικών διαδικασιών, χαρακτηρίστηκε από τον κ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ως απόπειρα υφαρπαγής της προεδρίας. Δηλαδή ήρθαν τα πάνω κάτω. Αυτός που έλαβε δια ”δακτυλιδίου” την προεδρία- Κακώς, κάκιστα- θεωρεί τον εαυτό του μοναδικό δικαιούχο στο διηνεκές. Όποιος τολμήσει να διεκδικήσει την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, βάσει του κανονισμού λειτουργίας του κόμματος, εφεξής θα χαρακτηρίζεται υποψήφιος άρπαγας!

Και μια τελευταία παρατήρηση: ΟΙ “ΚΑΘΑΡΟΙ” και οι “ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ” είνα οι πλέον ακατάλληλοι να κατανοήσουν τις απαιτήσεις και τις ανάγκες της Νέας Εποχής που τρέχει με ταχύτητες φωτός.

Σε προήγούμενο σχόλιό μου είχα σημειώσει πως δεν θα υπάρξουν αποχώρήσεις στελεχών- Γνωρίζουν καλά το προσωπικό τους συμφέρον!-. Διαγραφές θα γίνουν. Άλλωστε έχουν προαναγγελθεί ως “δίκαιες”. Όμως τοπραγματικό  ΠΡΟΒΛΗΜΑ του ΠΑΣΟΚ δεν είναι οι διαγραφές, αλλά το πώς θα επαναπατρισθούν οι απλοί και αγνοί ψηφοφόροι που το εγκατέλειψαν το 2004 και το 2007 και πώς δεν θα κατεβούν από το “τρένο” όσοι δεν είναι διατεθειμένοι να συνεχίσουν να στηρίζουν εκείνους που περιφρονούν θεμελιώδεις κανόνες της δημοκρατικής λειτουργίας των κομμάτων και της κοινής λογικής.

Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε οι οιωνοί για το νέο ξεκίνημα δεν είναι καλοί. Μακάρι να έχω άδικο. Μακάρι ό,τι γράφω να είναι υπερβολές ενός αιθεροβάμονα που πιθανόν να  βρίσκεται σε λάθος “τρένο”. Τέλος, μακάρι να μη σε δω να παραιτείσαι από βουλευτής, γιατί θα είναι αυτό απόδειξη ότι όλοι σας κάνατε ένα τεράστιο λάθος. Και πίστεψέ με αυτό είναι το τελευταίο που θα ευχόμουνα. 

Ως “άπιστος” θεώρησα χρέος μου να καταθέσω τη μαρτυρία μου. Άλλωστε, μία από τις πολύ εύστοχες προτροπές σου προς τον πρόεδρο είναι: Να ακούς τους “άπιστους” και όχι τους “πιστούς”,

 Με όλη μου την εκτίμηση

Κώστας Ποζιάδης   www.poziadis.com          pozis@otenet.gr

Μια σύντομη απάντηση στο φίλο τον periergo

Αγαπητέ μου άγνωστε φίλε,

Πρώτα επιθυμώ να σε ευχαριστήσω για τη μεγάλη τιμή που μου έκανες με το να ασχοληθείς μαζί μου και να κρίνεις και να επικρίνεις τα σχόλιά μου. Η διάγνωσή σου είναι ότι με τα σχόλιά μου εκτονώνω την πίκρα μου γιατί δεν νίκησε στις εσωκομματικές εκλογές ο υποψήφιος που υποστήριξα. Αν διάβαζες όλα τα κείμενά μου θα διαπίστωνες τα εξής: 1. Υπερασπίζομαι αρχές και αξίες και είμαι ενατίον εκείνου ή εκείνων που τις παραβιάζουν, όποιοι κιαν είναι και όπως κι αν λέγονται. 2. Στα κείμενα που δημοσίευσα στο ιστολόγιο του κ. Βενιζέλου, σημειώνω με κατηγορηματικό τρόπο τα λάθη του και συγχρόνως τον υπερασπίζομαι όπου θεωρώ ότι οι επικριτές του έχουν άδικο. 3. Το πόσοι θα με προσέξουν είναι κάτι που δεν εξαρτάται από μένα γιαυτό και δεν το σχολιάζω. Και 4. Με αδικείτε λέγοντας πως τα βάζω με τον αγαπητό μου Μίμη. Ο Μίμης Ανδρουλάκης είναι για μένα, τον ταπεινό και ασήμαντο, ό,τι καλύτερο έχει το ΠΑΣΟΚ και ο χώρος της ευρύτερης Αριστεράς. Όμως, ως “άπιστος”, αμφισβητώ ότι το κομματικό ΠΑΣΟΚ και η άλλη Αριστερά κατανοούν και είναι έτοιμοι και διατεθειμένοι να υιοθετήσουν  και να κάνουν πράξη όσα με γνώση και σύστημα προτείνει.

Περιμένοντας τον αντίλογό σας

διατελώ με τιμή

Κώστας Ποζιάδης   www.poziadis.com     pozis@otenet.gr

Υ.Γ. Αν διαθέτετε λίγο ελεύθερο χρόνο μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στην ιστοσελίδα μου. Και κατόπιν η καλόπιστη κριτική σας καλοδεχούμενη.

Ο ίδιος